Zondag 26 maart hebben we Yad Vashem bezocht. Rondom deze dag hebben we ook twee films gekeken met betrekking tot de Holocaust.
Hieronder volgen onze belevenissen.
Wijnanda
Het meest indrukwekkende aan het museum vond ik dat je als het ware de geschiedenis vanaf 1935 tot eind veertiger jaren doorwandelt. Je wordt geconfronteerd met de gruwelijkheden die er plaats hebben gevonden, maar waaraan ook ons eigen Nederland een bijdrage aan heeft geleverd. Het is heel indrukwekkend de bewijslast voor je te zien en ook de verhalen te horen van mensen die vertellen wat ze mee hebben gemaakt.
Er was ook een gedenkhal voor de kinderen opgericht waarin continu de namen van de kinderen die omgekomen zijn in de Tweede Wereldoorlog, voor worden gelezen. Het is een heel donkere hal met spiegels die duizenden lichtjes weerspiegelen, als symbool voor de omgekomen kinderen. Als ik dan mijn eigen kleine neefjes en nichtjes voor me zie en bedenk dat het hen ook had kunnen overkomen, dan word je wel even stil.
David
De gebeurtenissen van de 2e wereld-oorlog zijn gewoon te afgrijselijk om te verwoorden, al die beelden van zoveel mensen die je op het eind gewoon weg niet meer als mensen herkend.
Ik heb altijd gedacht "als je weet dat je afgeslacht gaat worden waarom vecht je dan niet terug?"
In Yad Vashem kwam ik erachter dat er dus uit verschillende kampen joden waren ontsnapt en samen kwamen wapens regelden en de kampen saboteerden.
Gelukkig waren er van dat soort mensen zowel joden als duitsers als andere die wisten wat er gebeurden, die de boel saboteerde en die arme mensen hielpen...
ja zeker niet genoeg maar hier luid een gezegde.. red een mensenleven en je red de wereld.
Teunie
Door de film die we voor ons bezoek aan Yad Vashem hadden bekeken, kwamen we al een beetje in de trieste stemming van de Tweede Wereld oorlog. En dat was nog maar een fictief verhaal! Het was erg indrukwekkend om het te horen van overlevenden en op foto's te zien wat er gebeurd was. Het heeft mij bewust gemaakt van de goede dingen waarvan ik hier iedere dag kan genieten. Ook heeft het mijn ogen meer geopend voor de noden van de mensen om mij heen, al is dat soms niet te vergelijken wat de Joden in WOII moeten hebben gevoeld.
Joke
Deze week stond in het teken van de Holocaust, Vrijdagavond hebben we de film''La vita et bella'' gezien en zondag zijn we naar Yad va Shem gweest. Dit doet me heel veel en elke keer als ik er heen ga zijn er weer andere dingen die me raken, zoals de verhalen van de overlevenden van de kampen. Wat me het meest geraakt heeft is dat er zoveel onschuldige kinderen, zelfs babies moedwillig gedood werden. Afschuwelijk dat mensen tot zulke dingen in staat zijn.Aan het eind van het museum heb je een weids uitzicht naar buiten, dit symboliseert vrijheid, nieuw leven. De avond erna hebben we naar Schindler's list gekeken, ook weer zulke nare beelden. Gelukkig zagen we ook dat er mensen zijn die hun leven op het spel zetten om anderen te helpen. "Wie het leven van een enkele Jood red, redt de hele wereld.'' Deze dingen zetten je wel aan het nadenken over hoe de situatie momenteel is, niet zoveel anders.
Jessica
In Yad Vashem kom je absoluut niet onder confronterende vragen over het waarom van het lijden uit. Als alles wat rond de 2e wereldoorlog heeft plaatsgevonden je zo levendig voorgesteld wordt, zie je pas echt hoe slecht een mens is en welke slechte naam ook christenen hebben gemaakt ten opzichte van het Joodse volk. Erg indrukwekkend vond ik de glazen plaat van zo'n 2 bij 7 meter met honderden halfvergane schoenen van omgekomen Joodse mensen erop tentoongesprijd. Dat bij elk paar schoenen een mens of kind zoals jij en ik heeft gehoord, voor wie het leven zo verschrikkelijk anders is (dood)gelopen.
Jannie.
De verhalen van mijn vader die in een werkkamp in Duitsland heeft gezeten kwamen weer boven. De uitgehongerde gezichten, het verdriet, de machteloosheid, kinderen gescheiden van hun ouders. Deze beelden waren erg emotioneel voor mij. De maand mei is voor mij heel belangrijk. Wij mogen niet vergeten! Voor al diegenen die niet terugkeerden, ook van de oorlogen nu, is het goed om te herdenken. Hopend dat er eens een tijd mag zijn van echte vrede.
